امشب با خطوطی در هم وبرهم روی کاغذهای سفیدو باطله،
می خراشم
می کشم
این خودکار رنگ پریده را
در جمعه ای ساکت
خلاصه می شوم درچند حرف
"دست های زائر
چه غریب!
لایق نبودند
حتی به قدر نام آهو..."

دل نوشته:ماه سان