روزهای سختی ست


من در تلاطم

درونم گردباد

وسکوتی کشنده بر لب

وسیل اشک هایم بر گونه های خشک

وخونی در دل

چنان زجه میزنم 

که تمام دیوار اتاقم ترک برداشته

انگار فرو ریخته ام 

و هیچکس نیست 
                       

 حتی خودم


   روزهای   سختی ست!